0062
09-03-1995
ZONDER TITEL
Jelena Stefanović

Ruimte heeft geen tastbare hoedanigheid. Fysieke grenzen die door de beschouwer visueel waarneembaar zijn ‘omvatten’ de geest van ruimte. Vervolgens wordt de energie, de essentie, van deze ruimte door het intellect van de beschouwer waargenomen. Begrenzingen van ruimte zijn in feite bewegingsrichtingen. Men beweegt zich eerder door een onbelemmerde ruimte dan door een solide massa heen. Dergelijke bewegingen scheppen vitale, positieve ruimte die zich voortdurend uit kan breiden zoals een kristalachtige structuur. Ruimte is oorspronkelijk. Je kunt er niet naar grijpen, ruimte moet je beleven. Respect en begrip voor de onschuld ervan is noodzakelijk; onschuld is gauw bedorven, en nooit meer terug te halen.
–JS

www.opera-amsterdam.nl